12 juli, WHISTLER – CLEARWATER

Whistler Lost Lake Resort - Alpine Meadows Resort

Op naar Clearwater! Na een bezoek aan het Visitors Centre , de supermarkt en de boekwinkel voor extra kaarten en een reisgids, vertrekken we naar Clearwater. Een van de langere afstanden van de reis.

De eerste stop is bij Nairn Falls. Het is een wandeling van 1,5 heen en 1,5 km terug inclusief, maar het is de wandeling zeker waard. De kleur van het water is hier overal zo mooi! Door IJsland zijn we natuurlijk a een beetje verwend door de vele prachtige watervallen, maar deze mogen er zeker zijn. Het water heeft zoveel jaren lang zijn weg geslepen in de stenen, dat is altijd indrukwekkend.

Vrijwel meteen daarna volgt een fikse stijging en de temperatuur daalt meteen mee. In Pemberton vindt vanaf morgen een groot festival plaats, er worden meerdere giga podia opgebouwd. Dat wordt een mooi feest, maar zonder ons. Wij gaan verder en komen langs een meer met een heleboel drijvend hout en er zijn in het berglandschap ook best wat wegwerkzaamheden. Op een zeker punt moeten ze zelfs lang wachten en even later blijkt dat daar de wegwerkers zelf in de touwen aan de rotsen hangen. Dat kennen we in Nederland toch niet.

We rijden grote stukken door “Indianenland” of first natives, zoals ze hier worden genoemd. Het zijn soms vreemde trailerparks met overal overwoekerde oude auto’s, die bijna onderdeel worden van de natuur.

Het landschap wijzigt nog best snel en ook de daarbij horende temperatuur. In dit gedeelte vinden veel bosbranden plaats en daar zie je regelmatig de overblijfselen van.  Kamloops is eigenlijk de eerste grote plaats die we tegenkomen. Het is best een lange reis en als we om kwart voor zeven eindelijk in onze lodge zitten, zijn we best opgelucht. We trakteren ons zelf op een lekker etentje in het restaurant van Alpine Meadows Resort en maken de beslissing, dat morgen een relax dag gaat worden.  Je kunt hier kayakken en vissen in het meer, prachtig wandelen en wat dacht je van gewoon op je veranda een boek lezen. Oh, ik heb er nu al zin in. De wifi is hier toch nauwelijks aanwezig, dus de teksten en foto’s komen pas later op het blog. Ik kijk uit naar onze relax dag. Aangezien de wifi via de satelliet gaat en er eigenlijk niet is, heb ik geen idee van het weer van morgen. We nemen de dag zo als hij komt. Iedereen slaapt al en ik zo ook, welterusten!

11 juli, WHISTLER

Whistler

Vandaag was de dag van de gondels. Helaas is  het weerbericht niet zo goed, maar dat mag de pret niet drukken. We doen de Peak to Peak in Whistler, beroemd om zijn prachtige uitzicht… Haha, lekker al die mist!

Dan maar warme chocolademelk en marmotten kijken. Zelf bij de dikke mist en toch ook wat regen blijft het indrukwekkend. Vooral de gondel met een glazen bodem die we tijdens de Peak to Peak hebben. Daarin zitten we ook lekker overdekt. Maar dat was niet steeds het geval. Vooral de gondel naar de hoogste top was echt nat en koud en die hebben we dan ook linia recta terug naar beneden genomen. Weer helemaal terug in Whistler kwamen we aan bij het gedeelte waar alle mountainbikers zijn. Ik heb nog nooit zo veel mountain bikers bij elkaar gezien, groot en klein. De bergpaden en parcours zijn ook echt wel spectaculair.

We besluiten eerst terug te gaan om droge kleren aan te trekken. Er is een perfect gratis busvervoersssysteem in Whistler. We moeten even zoeken naar de halte maar zijn daarna zo in ons appartement terug. Uiteraard hebben we aan het einde van de middag het centrum van Whistler bezocht en na nog wat gegeten te hebben en een kort avondwandelingetje, weer met de bus terug naar huis. Robbert, Felix en Isis duiken nog de hot pot in, Julius en Stijn liggen al te slapen. Het tijdsverschil hakt er toch nog wel in.

 

10 juli, VANCOUVER – WHISTLER

2016-08-12_12h16_00

Officieel is het nog steeds de eerste dag, maar hij duurt al wel erg lang. Plaatselijke tijd 21:04, maar 06:04 ‘s ochtends de volgende dag…

De reis verliep erg soepel. De auto hebben we gebracht naar Airport Parking in Roelofarendsveen. Wat een heerlijke start is dat. Met een shuttlebusje word je naar Schiphol gebracht, vlak voor de ingang van je vertrekhal. Op Schiphol was het nog relatief rustig zo vroeg in de ochtend, maar op Vancouver was dat wel andere koek. Massa’s mensen! De vlucht van Air transat was gelukkig erg relaxed, dus we konden wel wat hebben. Lekker eten, lieve stewardess en een boel films. Én onderweg hebben we toch nog een klein beetje van IJsland gezien. Dan kan het niet meer stuk!

We hebben een Suburban gekregen. De auto die we zouden huren was voor 6 personen met bagage echt veel te klein. Het is wel heel wat anders dan onze eigen oude Suburban uit 1973, maar voor deze reis een fantastische auto.

Op weg naar Whistler kijken we onze ogen uit. Wat ligt Vancouver toch prachtig en wat een bijzondere kleur hebben de meren die af en toe langs de weg een stukje van zichzelf laten zien.

Ik ga nu tijdens het typen langzaam in slaap vallen, dus het wordt tijd om te gaan stoppennnnn…..