05 augustus Vancouver – 06 augustus Capelle aan den IJssel

We worden voor de laatste keer wakker in Canada deze vakantie. Toch een gek gevoel! Ik kijk er echt naar uit om weer naar huis te gaan, maar het is ook een afscheid van een geweldige vakantie.

We vliegen pas om 16:25 met Airtransat, dus we kunnen rustig aan doen. Ontbijten en alle spullen in de koffers krijgen… We hebben onderweg een paar keer de mogelijkheid gehad om kleren te wassen, dus dat scheelt straks bij thuiskomst. Ik weet wel, dat ik de volgende keer minder spullen meeneem. Dat zeg is altijd, maar maak iedere keer weer dezelfde fout. Zou ik het nu de volgende keer wel goed onthouden? Door de combinatie van de Rockies en Vancouver Island hadden we zowel wat warme outdoor spullen nodig gehad als meer zomerse spullen. De eerste week boften we niet zo met het weer, maar de andere weken hebben we eigenlijk fantastisch weer gehad. Als je vier weken op reis bent, zul je nu eenmaal rekening moeten houden met allemaal verschillende soorten weersomstandigheden. Voor de volgende vakantie mijn blog nog maar een keertje doorlezen. Zou het helpen?

Ook de kinderen kijken uit naar huis en vooral naar onze hond Mos. Die hebben ze gemist. Ze zijn er helemaal vol van dat ze hem nu snel weer zien.

Het is zonnig, Vancouver en Canada tonen zich nog een laatste keer van hun mooie kant. We zijn al aan het plannen voor de volgende keer. Zullen we over twee jaar weer met kinderen hier terug komen? Gaan we dan Vancouver Island verder uitpluizen met ze en zullen we wat grotere outdoor avonturen met ze aangaan? Ook kamperen? Meer hiking en kayaking?

De auto afleveren bij de autoverhuurder gaat heel snel en het is dit keer minder druk op de luchthaven. We zijn snel ingecheckt en daarna ook snel door de douane. Dat geeft rust. Als je met z’n zessen reist, is het niet altijd makkelijk om een plek te vinden. Dat hebben hebben we vaak gemerkt tijdens de reis. Een terrasje ‘pakken’ is niet zo eenvoudig. Maar omdat we nu goed op tijd zijn hebben we bij de Gate genoeg ruimte om bij elkaar te zitten. Felix is blij met zijn stopcontact, want hij wil nog Pokemon Go spelen en zijn telefoon is leeg! Haha, wat een probleem, hij heeft namelijk al wel kunnen zien dat er Pokemons op de luchthaven zijn.

We gaan naar huis!

De vlucht is prima. We hebben alleen allemaal moeite om te slapen. We landen rond 11:00 in de ochtend. Het weerzien met onze Mos is heerlijk! Na een nachtje overgeslagen te hebben, vechten we thuis met de slaap. We doen ons best om tot de avond wakker te blijven om meteen in het goeie ritme te komen. Maar dat is niet eenvoudig…

 

 

04 augustus, Vancouver

Wat ben ik blij, dat we 3 nachten in Vancouver hebben geboekt. Toffe stad! Er is heel veel te zien en te doen. We hebben de fietsen gehuurd voor twee dagen, dus ook vandaag kunnen we meteen na het ontbijt de deur uit voor actie. Het is prachtig zomerweer. We gaan naar Stanley Park. Daarin ligt onder andere het Vancouver Aquarium. We zijn allemaal erg onder de indruk van de grote hoeveelheid kwallen. Uiteraard zijn de beluga’s, zeehonden, zeeleeuwen en talloze andere prachtige dieren ook indrukwekkend. We sluiten af met een 4D film van David Attenborough. Wat is dat dan? Nou een film in 3D met extra verrassingen, zoals wind en water in je gezicht en een duw in je rug alsof je door een wilde hond wordt gegrepen… Ik schrok me echt het apezuur, maar wel tof gedaan.

Stanley Park is een plek met overal mooie plekken om te zitten, te spelen, te sporten. Vlakbij de plek waar verschillende totems staan gaan we picknicken. We moeten nog wat resten opmaken. Morgen zitten we tenslotte in het vliegtuig naar huis. Onze appels, worteltjes en krackers met kaas smaken prima in de schaduw van de boom terwijl een een cricket wedstrijd bekijken. Het is hier een goeie mix van toeristen van locals die genieten van de mooie dag op een mooie plek. Na ons bezoek aan het Vancouver Aquarium gaan we door naar Coal Harbour. Om hier te wonen, moet je echt bakken geld mee nemen. Het uitzicht is fantastisch! Wij genieten vooral van een Italiaans ijsje. Daarna fietsen we nog door naar Gastown. Daar zijn veel galerieën van lokale kunstenaars. Wij hebben voor thuis twee kunstwerken uitgezocht een schilderij en een print. Ze gaan in een rol in de koffer mee naar huis. Thuis gaan we ze laten inlijsten. Een mooie herinnering aan een zeer bijzondere reis.

Ik fiets met Julius, Felix en Isis al naar huis, helemaal langs het water. In mijn eentje vind ik het niet prettig om dwars door de stad te fietsen met drie kinderen. Deze route is wat langer, maar wel veel leuker en veel relaxter. Robbert en Stijn gaan namelijk nog naar een muziekwinkel, waar Stijn heel graag naar toe wil. Ze hebben hier een hele bijzondere verzameling muziek en een hele bijzondere verzameling tweedehands gitaren. Stijn komt helemaal verguld terug in het hotel. Toch is de gitaar, waar hij intussen al verliefd op geworden is, echt te duur voor een tiener van 17… Nog even door sparen en wie weet kun je je droom de volgende keer wel in vervulling laten gaan jongen!

We sluiten de reis af met een diner in het restaurant direct aan de boulevard. De zon gaat weer sprookjesachtig onder en het eten is goed. Een aanrader, niet belachelijk duur, prachtig uitzicht en drank en eten van kwaliteit. Op de boulevard staat een sterrenkundige die zijn telescoop bij zich heeft. We mogen er doorheen kijken en zien Jupiter, de maan bij Jupiter en Mars. Wauw! Hij boft, we hebben allemaal muntjes die we niet meer gaan gebruiken en we storten een mooie fooi in zijn potje voor de uitgebreide uitleg die hij ons gegeven heeft.

Het is nog niet heel erg laat, maar iedereen is best moe van een dag fietsen en wederom veel indrukken. Morgen gaan we de spullen inpakken en ik gebruik mijn tijd om de laatste vier dagen van mijn blog bij te werken. Dat was nog best een klus, maar de laatste zin komt er bijna aan. Ik neem nog een laatste slok wijn en vind het om 23:34 ook een goeie tijd om te gaan slapen. Welterusten!

03 augustus, Vancouver

Na een ontbijt in het hotel, hebben we meteen fietsen gehuurd. We gaan op de fiets met z’n zessen Vancouver ontdekken! Robbert en ik hebben dat al vaak gedaan, maar nog nooit met alle kinderen. Eigenlijk moet ik dat natuurlijk pas helemaal aan het einde van de dag vertellen, maar ik ben echt trots hoe ze het hebben gedaan. De stad is druk en heeft zeker niet overal fietspaden.

We fietsen eerst langs het water en daarna over de grote brug naar Granville Island. Dit is best een toeristische plek. Er zijn veel winkeltjes, souvernier shops en eettentjes en zelfs een overdekte foodmarket. We eten sandwiches aan het water. De grote seagulls (zeemeeuwen) zitten overal op wacht om lekkere hapjes te stelen. Er hangen zelfs overal borden om je daarvoor te waarschuwen. Dat gebeurt niet, maar Stijn vangt wel een vogelpoep op in zijn nek. Ook niet echt lekker. Gelukkig heeft zijn pet het grootste gedeelte opgevangen.

Julius wil heel graag langs het grote BC Place Stadium fietsen, thuis van de Vancouver Whitecaps (voetbal) en de BC Lions (Canadian Football League).

Daarna fietsen we door naar Chinatown. Dat lijkt leuk, maar al snel komen we langs talloze homeless in West Hastings Street. Best een nare plek, vooral droevig. Veel jonge mensen die al volkomen aan lager wal geraakt zijn door drank en/of drugs. Aan weerskanten van de straat liggen de zwervers en verslaafden. We fietsen er zo snel mogelijk doorheen. Niet echt een plek om met vier kinderen te stoppen. Daarna komen we toch van het ene op het andere moment in de moderne winkelstraat terecht. De kinderen kijken hun ogen uit. Rond half zes zijn we terug in het hotel. De zon schijnt nog volop. We halen voor Stijn pizza en voor de rest sushi en zoeken een mooie plek aan het strand om bij de ondergaande zon te genieten en de dag nog een keer te laten passeren.

 

02 augustus, Madeira Park – Vancouver

Vandaag is het alweer tijd om terug te gaan naar Vancouver. Nou ja, alweer! We zijn al 3 1/2 week op pad. De dag begint regenachtig.

Robbert, Manuel, Richard en Stijn zijn nog een keer gaan zeevissen van 06.00 – 10.00. Helaas is er precies in die tijd ECHT slecht weer voorspeld met onweer. Toch vertrekken ze om half zes en ik kruip nog een keer terug om wat te slapen. Dat lukt niet, maar ik heb wel even contact met mijn lieve collega’s op kantoor. Met het tijdverschil is dat niet altijd makkelijk. Idy ontlast mij, door de teksten alvast naar het Duits te vertalen voor het Duitstalige blog. Geen makkelijke klus. Ik ben in ieder geval heel blij met de hulp.

We zeggen Manuel en consorten weer gedag. Zij gaan nu naar Vancouver Island. Wij gaan vandaag met een veerboot van Langdale naar Horseshoe Bay. Het aantal kilometers is niet veel maar de veerboot heeft het druk, dus vroeg aanwezig zijn is belangrijk. We willen de boot van 13:05 en zijn al om 11:45 bij de terminal. Dat blijkt een goeie zet. We zitten er op, maar er blijven ook wat rijen auto’s staan.

Ons hotel ligt downtown, vlakbij de boulevard. Het is nog steeds niet echt lekker weer, dus we gaan te voet de straten rondom het hotel verkennen. Er zijn zoveel restaurantjes te vinden, Japans, Koreaans, Italiaans, Indiaas, Midden-Oosten, noem maar op. Er komen allemaal heerlijke geuren op je af. Overal hangen regenboogvlaggen en zijn etalages in regenboogkleuren versierd, want ook in Vancouver is de gay-pride week heel belangrijk.

Na wat rond geslenterd te hebben, eten we verschillende noodle soepen in een Japans tentje. Als er klanten weggaan, zeggen de dames van de bediening je in koor gedag. Erg grappig. We kunnen de dames moeilijk verstaan en snappen ook niet alles van de kaart, maar de keuze blijkt prima. Ook wij krijgen een ‘Thank you and good bye’ in koor. Daar wordt je vrolijk van! Tijd om naar het hotel te gaan.

 

10 juli, VANCOUVER – WHISTLER

2016-08-12_12h16_00

Officieel is het nog steeds de eerste dag, maar hij duurt al wel erg lang. Plaatselijke tijd 21:04, maar 06:04 ’s ochtends de volgende dag…

De reis verliep erg soepel. De auto hebben we gebracht naar Airport Parking in Roelofarendsveen. Wat een heerlijke start is dat. Met een shuttlebusje word je naar Schiphol gebracht, vlak voor de ingang van je vertrekhal. Op Schiphol was het nog relatief rustig zo vroeg in de ochtend, maar op Vancouver was dat wel andere koek. Massa’s mensen! De vlucht van Air transat was gelukkig erg relaxed, dus we konden wel wat hebben. Lekker eten, lieve stewardess en een boel films. Én onderweg hebben we toch nog een klein beetje van IJsland gezien. Dan kan het niet meer stuk!

We hebben een Suburban gekregen. De auto die we zouden huren was voor 6 personen met bagage echt veel te klein. Het is wel heel wat anders dan onze eigen oude Suburban uit 1973, maar voor deze reis een fantastische auto.

Op weg naar Whistler kijken we onze ogen uit. Wat ligt Vancouver toch prachtig en wat een bijzondere kleur hebben de meren die af en toe langs de weg een stukje van zichzelf laten zien.

Ik ga nu tijdens het typen langzaam in slaap vallen, dus het wordt tijd om te gaan stoppennnnn…..